232 : : …เอ่อ.. –*–

 
เอ่อ.. ขอโทษนะ.. ปกติสเปซมันก็เปิดยากพออยู่แล้ว จะเพิ่มไอเท็มให้โหลดยากกว่าเดิมไปทำไม –*–
ไม่ได้มีเงินเดือนเป็นแสนมาอัพคอม เพื่อแค่พิมพ์สเปซที่ไม่มีคนอ่านหรอกนะ –*–
 
ตั้งใจนอน แต่มันนอนไม่หลับ ครึ — —
จะไปมีเรื่องอะไร้ ~ ไม่พ้นเรื่องเดิม
 
บ่าวตาคม หน้าโฉดเหมือนลูกชายเจ้าของแกงค์มอไซต์.. ชีวิตนี้ก็มีอยู่คนเดียว..
ด้วยความเซ็งถึขีดสุด ผมตัดสินใจไปนอน ปิดไฟ หลบตา แผละ !
แผละ แผละ ! แผละ !
 
มันไม่หลับ — — ทำไงดี บ่นไปหูก็เงี่ยฟังเพลงที่เปิดคลอเอาไว้
 
 
.. รู้ ทั้งๆ ที่รู้ดีแก่ใจว่าไม่ได้ แต่มันไม่รู้ ไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี ..
.. เพียงแค่หนึ่งครั้งเท่านั้นที่รักผม ..
.. เพียงแค่ลองนึกถึงผมซักวินาที ..
.. เพียงเท่านั้นเอง ..
 
แค่คำพูดที่ว่า รู้ดีแก่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่รู้จะห้ามใจยังไงมันก็ร้าวไปทั้งอก
แล้วเพลงต่อมาความร้อนจากไหนผมไม่รู้ มันแล่นปราดล้อมทั่วทั้งกระบอกตา
 
.. ทั้งที่อยากจะเกลียด อยากจะลืม แต่หัวใจมันกลับรักเธอมากขึ้นในทุกวินาที ..
 
คุณครับ.. ใครเอาลิสต์แรนดอมเพลงมานั่งในใจผม ?
ผมอยากรู้นัก ทำไมมันสาดเอา ซ้ำเอาจนจุกจนเบบไปขนาดนี้..
 
ฮึ่ย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
This entry was posted in 日記. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s