215 : : สถาปัตยปาฐะ ครั้งที่ 6.. วิชาการวิชาชีพ

Slow ..
 
" ผมพยายามจะเดินให้ช้าลง แต่มีความสุขในทุกก้าวที่เดิน .. "
 
คือคำที่ผม(จด)จำได้ ในเลคเชอร์วันนี้ …จากคุณดวงฤทธิ์ บุนนาค
ช้าลงอย่างมีสติ คนเราเร็วขึ้น ด้วยPATTERN ที่เร็วขึ้น แต่ขีดความสามารถของสมองมันไม่ได้เพิ่มขึ้น ..
คนเราสามารถทำงานออกมาได้ง่ายขึ้น แต่คุณค่าของมันลดลงรึเปล่า ? ? ?
 
– We have to be slow now to achieve creativity faster –
 
ช้าลงอย่างมีสติ รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร พยายามช้า ไม่ใช่ช้าอย่างขี้เกียจ ..
การช้าอย่างขี้เกียจ ไม่เกิดประโยชน์ใดๆ ..  
 
และอีกเรื่องที่ผมควรเตือนตัวเองให้ช้าลง ..
 
" ทุกอย่างมันมีขั้นตอนของมัน "
 
โรงเรียนสอนเราให้รู้ว่ากลไกของจักรยานทำงานอย่างไร มีฟันเฟืองที่ใดบ้าง
รวมถึงทฤษฎีการทรงตัว .. แต่โรงเรียนสอนให้เราถีบจักรยานไม่ได้ ..
สิ่งที่จะทำให้เราถีบจักรยานได้ คือเราต้อง – ถีบมันซะที –
ข้อเสียของเด็กไทยคือเอาแต่จดๆจ้องๆ ทำดีหรือไม่ทำดี แล้วสุด้ายก็ไม่ทำ..
ดังนั้น.. ถ้าคุณอยากถีบขักรยานให้ได้ คุณก็ต้องถีบมันซักที ..
ถ้าอยากจะทำงานให้ได้ ก็เริ่มทำงานซักที ..
 
คนเราเวลาเริ่มถีบจักรยาน มันก็ต้องล้มกันบ้าง ไม่มีใครขี่ได้ 20กิโลเมตรในครั้งแรก
ถ้ามันทำ มันก็ตาย ..
นักศึกษาจบใหม่ ต้องออกแบบห้องน้ำ เราก็ต้องทำ ไม่ใช่ไม่ทำเพราะกลัวเสียหน้า เพราะเงินเดือนน้อย
จะให้จบมาเงินเดือน 18000 20000 มันก็ไม่ใช่ทุกครั้ง ..
 
" ทำงานซักที "
This entry was posted in 日記. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s