155 : : ขอหน่อยเหอะ…

คิดดูเองนะ.. เฟรินเป็นเด็ก อย่างที่คุณคิด ทะยานจะคิด อะไรก็ช่าง กูเองก็ไม่อยากจะโตด้วย
คิดเอา.. เค้ามีคุณ เค้ามีทุกคน ก่อนจะมองเห็นเฟริน พวกคุณ"ทุกคน"ก็มองเห็นเค้าก่อน ไม่สิ หันไปมองก่อนเสมอ
แล้วทุกครั้งที่เสียใจ เค้าก็มีพวกคุณ พวกคุณที่บอกว่ารักเฟริน พวกคุณที่ทะยานจะทำแบบนั้น
แล้วเฟรินมีใคร ?????????????????? คิด !  มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความสามารถในการคิด คิดเซ่ !!!!!!!!!!!!!
ไม่ต้องเข้ามาใกล้ พวกเราไม่มีกันมาตั้งแต่แรกแล้ว !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
แล้วบอกเค้าคนนั้นของพวกคุณด้วยนะ เลิกร้องไห้ได้แล้ว คนที่ควรจะร้องน่ะ มันกู !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
มันเปลี่ยนจากความเสียใจน้อยใจเป็นหงุดหงิด… หงุดหงิดแล้ว !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
แล้วก็อย่ามาพูดว่า " รัก " กันอีก เวลาที่เฟรินรักคุณ คุณรักกันกลับมารึเปล่า หรือมัวแต่รักคนอื่น ตอนนี้ไม่ต้องมารักแล้ว สายไปแล้ว จะใครชั้นก็ไม่ต้องการ !
 
อ่ะ.. ขอเล่าเรื่องศรีวรรณเล็กน้อยพอเป็นพิธี เพราะคราวที่แล้วจะอัพแล้วพ่อปิดเครื่อง
จะฝากของให้ 13ที่รัก แต่มันไม่รับ ไม่ยิ่มไม่ทักชั้นไม่โกรธ แต่โกรธที่ไม่รับ !
เล็กๆ น้อยๆก็จะเอานะศรีวรรณ… วอนสมชื่อเลย….–*– ขุ่นเคือง
อยากให้ 13ดีใจ มีคนส่งใจไปให้จากแดนไกล ฮี่ๆๆๆ ( เสียงหัวเราะเครดิตให้เจ๊ หัวเราะมีเลสดี )
 
โว้ย.. หงุดหงิด โมโหหิว !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
คดีเก่า ยังไม่เคลียร์เลยสิ่งมีชีวิต….
This entry was posted in 日記. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s